100 jaar Mourik, van generatie op generatie

Vader Jan en zoon Toni den Hartog kregen allebei Mourik met de paplepel ingegoten. Hoe is het om met familie te werken in een familiebedrijf, en hoe maken zij het morgen voor de volgende generaties? Dit is het verhaal van Jan en Toni. 

Drie generaties Den Hartog bij Mourik
Ons bedrijf draagt natuurlijk de naam van de familie Mourik, maar we hebben in het bedrijf meer families met meerdere generaties. Neem vader Jan en zoon Toni den Hartog. Jan is afdelingshoofd Milieu bij Mourik Techniek, Toni werkt als hoofd Planning op de cleaningafdeling van Mourik Industry. Allebei kregen ze het Mourik-geel met de paplepel ingegoten. Jan werd in 1961 zelfs letterlijk geboren op de bouwplaats. Zijn vader Anton was betrokken bij het bouwrijp maken van het huidige Heineken-terrein in ’s-Hertogenbosch. Daarom woonde het gezin tijdelijk in een Pipowagen op het werk. “Later zijn we verhuisd naar Groot-Ammers, nog steeds maar drie deuren verwijderd van de werkplaats waar het allemaal begon. Ik ben echt opgegroeid bij Mourik”, vertelt Jan. Toni liep als kleine jongen ook graag mee met zijn vader. “Ik vond het machtig interessant, al die machines.” Op zijn vijftiende had hij zijn eerste vakantiebaantje bij Mourik. “In een zandfilter, echt een rotklus. Maar daarna heb ik ook het vertrouwen gekregen. Toen ik 18 was en mijn groot rijbewijs had gehaald, mocht ik in de weekenden en vakanties op pad met de kipper en dieplader.” 

Bijzonder om bij hetzelfde bedrijf te werken
Je krijgt bij Mourik niks cadeau omdat je ‘de zoon van’ bent. Dat is volgens Toni maar goed ook. “Je wordt beoordeeld op wat je doet en je krijgt ook kansen als je goed je best doet.” Kijk maar naar Jan. Hij begon zijn carrière bij Mourik International en reed jarenlang Europa door, van Sicilië tot Zweden, met een zuigunit en ademluchtcontainer. “We hebben bij Mourik heel wat leidinggevenden die met een schop in hun handen zijn begonnen. Ik heb zelf ook altijd keihard gewerkt. De Mourik-telefoon ligt nog altijd naast mijn bed en ik grap wel eens tegen mijn vrouw dat ik Kees Mourik eerder kende dan haar.” De mannen werken niet direct samen. Toch vinden ze het bijzonder om als vader en zoon bij hetzelfde bedrijf te werken. “We praten heel veel over het werk en de dingen die we meemaken”, vertelt Toni. “We delen ook de passie voor groot materieel. Als er een nieuwe vrachtwagen is, sturen we elkaar altijd foto’s.” En als het kan, stappen de mannen samen in. “Dat vond ik als klein ventje al geweldig”, zegt Toni. “Nu rijden we af en toe in de weekenden met de asfaltploeg mee, samen achter het stuur.”